Σύγχρονη πειραματική μουσική σκηνή Συναυλία των Consciousness Federation

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου και ώρα 21.00 στο Σπίτι Πολιτισμού ΦΕΞ

Οι Consciousness Federation αποτελούνται από τους Κώστα Ακπαρίδη και Κώστα Λουκοβίκα. Το 2007, γνωρίστηκαν σε σεμινάρια τεχνολογίας ήχου στην Ξάνθη και αποφάσισαν να σχηματίζουν τους Consciousness Federation . Μια μουσική αλχημεία που συνδυάζει trip hop/dub και electronica – ambient ατμόσφαιρες. Side project στους Consciousness Federation είναι οι Telepathic Frank, ένα μείγμα ψυχεδελικής ροκ, drum ’n' bass και electronica μουσικής. Πρόσφατα δέχτηκαν να  συνεργαστούν με την Αυστριακή Εταιρία Synergetic records, και σύντομα θα κυκλοφορήσουν την πρώτη τους δουλειά με το όνομα PLASMA, σε ψηφιακή μορφή (beatport, itunes κλπ).

http://www.myspace.com/consciousnessfederation

Οργάνωση: ΦΕΞ – ΠΑΚΕΘΡΑ

Συναυλία του DUO ΟΧΤΩ ΧΟΡΔΕΣ – Με το Σπύρο Γκικόντη και την Ελένη Πετρίδου

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου & ώρα 21.00 στο σπίτι πολιτισμού ΦΕΞ

«Χορευτική μουσική που συνέθεσε ο Μότσαρτ»

Ο Μότσαρτ άρχισε να γράφει χορούς στα πέντε του χρόνια Όταν μετακόμισε στη Βιέννη άρχισε να συνθέτει έναν ακόμη μεγαλύτερο όγκο χορευτικής μουσικής, καθώς διορίστηκε Αυτοκρατορικός-Βασιλικός Αυλικός Συνθέτης στην αυλή του αυτοκράτορα Ιωσήφ ΙΙ. Συνήθως συνέθετε την περίοδο από τα τέλη Δεκέμβρη μέχρι τις αρχές Μαρτίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα των αυτοκρατορικών χορών, οι οποίοι, κατά τον Abert οργανώνονταν «κάθε Κυριακή του καρναβαλιού, την τελευταία Πέμπτη πριν τη Σαρακοστή καθώς και τις τρεις τελευταίες μέρες του καρναβαλιού».

Ο Μότσαρτ και ο χορός

Ο συνθέτης Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ έχει γράψει αρκετή χορευτική μουσική, η οποία είτε προοριζόταν για δημόσια χρήση, είτε αποτελούσε κομμάτι κάποιας όπερας. Ο ίδιος ο Μότσαρτ υπήρξε λάτρης του χορού.

Η χορευτική μουσική που συνέθεσε ο Μότσαρτ

Αυτή τη στιγμή σώζονται περίπου 200 χοροί του Μότσαρτ. Η νέα έκδοση των χορών από το Neue Mozart Ausgabe έχει έκταση 300 σελίδες.

Ιστορία

Ο Μότσαρτ άρχισε να γράφει χορούς στα πέντε του χρόνια (βλ. Nannerl Notenbuch). Το 1768, όταν ήταν δώδεκα, ο πατέρας του, Λεοπόλδος, υποστήριξε ότι ο Μότσαρτ είχε συνθέσει «πολλά μινουέτα για όλους τους τύπους οργάνων». Ο Μότσαρτ συνέχισε να γράφει χορευτική μουσική για διάφορες περιστάσεις, κατά τη διάρκεια τις παραμονής του στο Σάλτσμπουργκ (μέχρι το 1781). Όταν μετακόμισε στη Βιέννη άρχισε να συνθέτει έναν ακόμη μεγαλύτερο όγκο χορευτικής μουσικής, καθώς διορίστηκε Αυτοκρατορικός-Βασιλικός Αυλικός Συνθέτης στην αυλή του αυτοκράτορα Ιωσήφ ΙΙ. Βασική υποχρέωση του Μότσαρτ, παρόλο που γενικά επρόκειτο για μια θέση αργομισθίας, ήταν να συνθέτει χορευτική μουσική για τους χορούς που διοργανώνονταν στο Redoutensälen (δημόσιες αίθουσες χορού) του Αυτοκρατορικού Παλατιού. Ο Μότσαρτ ανταποκρίθηκε με ζήλο σε αυτό το καθήκον συνθέτοντας έναν μεγάλο αριθμό χορευτικών κομματιών. Συνήθως συνέθετε την περίοδο από τα τέλη Δεκέμβρη μέχρι τις αρχές Μαρτίου,  σύμφωνα με το πρόγραμμα των αυτοκρατορικών χορών, οι οποίοι, κατά τονAbert οργανώνονταν «κάθε Κυριακή του καρναβαλιού, την τελευταία Πέμπτη πριν την Σαρακοστή καθώς και τις τρείς τελευταίες μέρες του καρναβαλιού». Υπάρχουν χοροί που γράφτηκαν το 1788, το 1789 και το 1791. Παρόλα αυτά δεν σώζεται κάποιος χορός του 1790, καθώς ο αυτοκράτορας ήταν άρρωστος και πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς.

Είδη

Οι χοροί του Μότσαρτ χωρίζονται σε τρείς κατηγορίες.

Μινουέτο

Το μινουέτο ήταν κάπως ξεπερασμένο στην εποχή του Μότσαρτ. Είχε τις ρίζες του στην αριστοκρατία, ήταν κομψό και μεγαλοπρεπές. Ο Μότσαρτ συνέθεσε τα μινουέτα του σε τριμερή μορφή: αρχικά το ίδιο το μινουέτο, στη συνέχεια ένα τρίο, και στη συνέχεια επιστροφή στο αρχικό μινουέτο.

Ο Μότσαρτ έγραψε επίσης πολλά μινουέτα τα οποία δεν ήταν χορευτικά αλλά προορίζονται αποκλειστικά για ακρόαση. Εμφανίζονται (συνήθως ως τρίτη ή τέταρτη κίνηση) στις συμφωνίες του, τα έγχορδα κουαρτέτα και πολλά άλλα έργα. Αυτά τα μινουέτα διαρκούν συνήθως περισσότερο, έχουν πιο γρήγορο τέμπο και οι μουσικές φράσεις τους δεν είναι τόσο συμμετρικές σε σχέση με τα χορευτικά μινουέτα.

Ο γερμανικός χορός

Ο γερμανικός χορός (Deutscher Tanz) έχει τις ρίζες του στις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Ήταν πιο ζωντανός από το μινουέτο και έμοιαζε, κατά κάποιο τρόπο, στο βαλς. Η στενή σωματική επαφή μεταξύ των χορευτών, σε συνδυασμό με τις συνεχείς στροφές, είχαν ως αποτέλεσμα ο χορός αυτός να θεωρηθεί ανήθικος. Παρόλα αυτά ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένος. Οι γερμανικοί χοροί του Μότσαρτ έχουν, όπως και τα μινουέτα του, τριμερή μορφή αλλά προστίθεται και μία κόντα (coda). Ο  Abert επισημαίνει ότι ο επίλογος «στις περισσότερες περιπτώσεις θυμίζει το τελευταίο μέρος και περιέχει διάφορα ορχηστρικά αστεία».

Καντρίλιες

Οι καντρίλιες (contredance) έχουν τις ρίζες τους στον αγγλικό λαϊκό χορό (country dance), παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ανεξάρτητων μερών και μοτίβων, ενώ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Οι Καντρίλιες του Μότσαρτ αποτελούν μια συνέχεια από διαφορετικές ενότητες, ενώ κάποιες φορές χρησιμοποιεί γνωστές μελωδίες. Στην Κ. 609 για παράδειγμα χρησιμοποιεί την άρια «Non piu andrai» από την όπερά Οι  Γάμοι του Φιγκαρό.

Στην αρχή της πορείας του ο Μότσαρτ συνήθως γράφει μινουέτα, ενώ με τα άλλα δύο είδη ασχολείται αργότερα στη ζωή του.

Ενορχήστρωση

Οι χοροί ερμηνεύονται βασικά από μια απλοποιημένη ορχήστρα, όπου δεν υπάρχουν βιόλες, ενώ τα μπάσα όργανα (τσέλο και διπλό μπάσο) παίζουν την ίδια γραμμή. Συμπεριλαμβάνονται συνήθως και κάποια πνευστά όργανα, ενώ συχνά υπάρχουν τρομπέτες και ορχηστρικά τύμπανα. Σε αυτά τα βασικά όργανα προστίθενται σε μερικούς χορούς και άλλα όργανα, τα οποία δεν ήταν συνηθισμένα για μια ορχήστρα της εποχής του Μότσαρτ: φλογέρα και ταμπούρο, κρουστά με κουδούνια (sleigh bells), ντέφι, viola de roda (μεσαιωνικό είδος βιόλας με πληκτρολόγιο),ταχυδρομικό κόρνο (posthorn) και ιρλανδική φλογέρα (frageolet), η οποία ήταν το πίκολο της εποχής του Μότσαρτ.

Οι παραπάνω χοροί, οι οποίοι έκαναν μεγάλη εμπορική επιτυχία (βλ. συνέχεια) έχουν μεταγραφεί και για άλλα όργανα, όπως για παράδειγμα το πιάνο, ώστε να παίζονται και κατ’ιδίαν. Αυτές τις μεταγραφές δεν τις έκανε συνήθως ο ίδιος ο Μότσαρτ.

Σύνθεση

Όπως παρατηρεί ο Flothuis, οι χοροί του Μότσαρτ είναι γραμμένοι συνήθως αυστηρά σε οκτάμετρες και δεκαεξάμετρες  φράσεις, καθότι πρόκειται για χορευτική μουσική. Επίσης, χρησιμοποιούν περιορισμένο αρμονικό λεξιλόγιο.

Ο Μότσαρτ, προφανώς, συνέθετε τους χορούς του ιδιαίτερα γρήγορα. Ο βιογράφος του Georg Nikolaus von Nissen παρουσιάζει ένα επεισόδιο από την επίσκεψη του Μότσαρτ στην Πράγα το 1787. Στην εκδοχή που παρουσιάζει ο Abert (2007), ο Μότσαρτ είχε υποσχεθεί στον κόμη JohannPachta ότι θα του έγραφε κάποιες καντρίλιες. Παρόλα αυτά «επειδή δεν κατάφερε να παραδώσει τα κομμάτια στην ώρα τους, ο κόμης τον κάλεσε στο σπίτι του μια ώρα πριν το γεύμα, του έδωσε χαρτί και μολύβι και του ανέθεσε να γράψει επιτόπου τους χορούς, καθώς θα έπρεπε να παιχτούν την ίδια κιόλας μέρα. Μέχρι την ώρα που άρχισε το γεύμα, ο Μότσαρτ είχε ολοκληρώσει εννιά χορούς για ολόκληρη ορχήστρα». Ο Nissen αναφέρει επίσης μια παρόμοια ιστορία για τον Μότσαρτ, σύμφωνα με την οποία συνέθεσε τέσσερις πλήρως ενορχηστρωμένες καντρίλιες σε λιγότερο από μισή ώρα.

Ίσως αναμενόμενα, ο Μότσαρτ δεν θεωρούσε ιδιαίτερα δύσκολη τη σύνθεση χορευτικών κομματιών. Κάποτε είπε ότι η αμοιβή του ως αυτοκρατορικού συνθέτη ήταν «υπερβολική για αυτό που κάνω και πενιχρή σε σχέση με αυτό που θα μπορούσα να κάνω».

Αποδοχή

Οι χοροί του Μότσαρτ, ιδιαίτερα αυτοί που συνέθεσε για την αυτοκρατορική αυλή, ήταν πολύ δημοφιλείς. Γενικά δημοσιεύονταν αμέσως μετά την πρώτη τους εκτέλεση και σύμφωνα με τον Solomon τα έσοδα των χορών βοήθησαν, εν μέρει, τον Μότσαρτ να ανακάμψει από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1780. Τα επόμενα χρόνια οι χοροί ανατυπώθηκαν αρκετές φορές.

Παρόλα αυτά, σήμερα, οι χοροί του ερμηνεύονται ή ηχογραφούνται σπάνια, τουλάχιστον σε σχέση με άλλα έργα, όπως οι ώριμες συμφωνίες ή τα κοντσέρτα του. Οι κριτικοί, όμως, τις επαινούν∙ ο Alex Ross γράφει (το 2006) για τους χορούς: «είναι δύσκολο να τους ακούσει κανείς για πολλή ώρα∙ παρόλα αυτά περιέχουν μεγάλη ποικιλία από ζωντανές, παιχνιδιάρικες λεπτομέρειες που μας θυμίζουν ότι οι συνθέτες του 18^ου αιώνα έπρεπε να μπορούν να παράγουν ταυτόχρονα ‘δημοφιλή’ και ‘σοβαρή’ μουσική και ότι δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ των δύο.» Ο Abert (2007) έγραψε: «το εκπληκτικό όσον αφορά αυτούς τους χορούς είναι ότι αποτελούν αστείρευτη πηγή επινοήσεων. Παρόλο που η μορφή τους δεν αφήνει και πολλά περιθώρια πειραματισμού, ο κάθε χορός διαφέρει από τους υπόλοιπους». Ο  Lindmayr-Brandl (2006) γράφει ότι «[οι χοροί] που σώζονται μέχρι σήμερα και παρουσιάζονται σε αίθουσες συναυλιών ή μέσω ηχογραφήσεων, αποτελούν έναν πολύτιμο θησαυρό, μια άμεση έκφραση της χαράς της ζωής».

Ο χορός στις όπερες του Μότσαρτ

Στο τελευταίο μέρος του Ιδομενέα (1781) ο Μότσαρτ παρουσιάζει ένα μπαλέτο. Έγραψε τη μουσική του μπαλέτου ο ίδιος, αντί να την αναθέσει σε κάποιον άλλον συνθέτη, κάτι πολύ πρωτοποριακό για την εποχή.

Στους Γάμους του Φιγκαρό υπάρχει μια ιδιαίτερα σημαντική χορευτική σκηνή, όπου η Σουζάνα  παραδίδει μια θερμή ερωτική επιστολή στον κόμη Αλμαβίβα κατά τη διάρκεια ενός φαντάγκο. Η διοίκηση του θεάτρου δεν ήθελε να συμπεριληφθεί η σκηνή του χορού, ενώ ο Μότσαρτ και ολιμπρετίστας του Lorenzo Da Ponte με δυσκολία κατόρθωσαν να τη διατηρήσουν.

Ίσως η πιο περίπλοκη χορευτική σκηνή του Μότσαρτ είναι η σκηνή της γιορτής στο τέλος της πρώτης πράξης του Ντον Τζιοβάνι (1787): Οι καλεσμένοι χορεύουν ταυτόχρονα τρείς διαφορετικούς χορούς, ο καθένας με διαφορετική μουσική αλλά με αλληλοδιαπλεκόμενο ρυθμό. Σύμφωνα με τον Lindmayr-Brandl (2006) υπάρχει κάποια λογική στον τρόπο που έχουν μοιραστεί οι τρεις χοροί: η κοινωνική τάξη κάθε χαρακτήρα σχετίζεται με τα παραδοσιακά, ταξικά χαρακτηριστικά κάθε χορού. Έτσι «οι εκπρόσωποι των ευγενών -Ντόνα Άννα, Ντόνα Ελβίρα, Ντον Οττάβιο και Ντον Τζιοβάνι- χορεύουν αρχικά ένα μινουέτο. Στη συνέχεια ο Ντον Τζιοβάνι ζητάει από την [νεαρή αγρότισσα] Σερλίνα να χορέψουν καντρίλιες, και τελικά ο υπηρέτης Λεπορέλλο χορεύει έναν γερμανικό χορό με τον χωρικό Μαζέττο.

Ο Μότσαρτ χορευτής

Ο Μότσαρτ έμαθε να χορεύει όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως χορευτής στα πέντε του χρόνια, όταν έλαβε μέρος στο λατινικό θεατρικό έργο «Sigismundus Rex», το οποίο ανέβηκε για τους εορτασμούς του ακαδημαϊκού έτους στο Σάλτσμπουργκ (1^η και 3^η Σεπτεμβρίου 1761). Λίγο καιρό αργότερα ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως μουσικός ερμηνευτής. Το 1770 (στα 14 χρόνια του) έγραψε στην αδερφή του Νανέρλ από την Ιταλία: «η μόνη μου διασκέδαση αυτή τη στιγμή είναι τα βήματα της καντρίλιας και οι χορευτικές φιγούρες.»

Όσον αφορά στην ενήλικη ζωή του Μότσαρτ, ο βιογράφος του, Nissen, αναφέρει ότι «λάτρευε με πάθος τον χορό, ενώ δεν έχανε ούτε τους δημόσιους μασκέ χορούς που διοργανώνονταν στο θέατρο, ούτε τους χορούς που διοργάνωναν οι φίλοι του. Χόρευε, επίσης, πολύ καλά, ιδιαίτερα τα μινουέτα». Ο Nissenβασίζεται προφανώς στη μαρτυρία της γυναίκας του Μότσαρτ, Κονστάνς, την οποία παντρεύτηκε μερικά χρόνια μετά τον θάνατο του Μότσαρτ. Ο τενόρος και φίλος του Μότσαρτ Michael Kelly αναφέρει στα απομνημονεύματά του: «ο ιδιοφυής Μότσαρτ αγαπούσε τον χορό και συχνά έλεγε ότι προτιμά αυτή την τέχνη αντί για την μουσική».

Τουλάχιστον σύμφωνα με ένα γράμμα του, ο Μότσαρτ προτιμούσε να χορεύει με χορευτές εξίσου ικανούς με αυτόν. Στις 6 Οκτωβρίου 1777 έγραψε από το Μόναχο (όπου έψαχνε για δουλειά) στον πατέρα του Λεοπόλδο λέγοντας:

«Γενικά οι προσκεκλημένοι χόρευαν, αλλά εγώ χόρεψα μονάχα τέσσερα μινουέτα και μέχρι τις 11 είχα επιστρέψει στο δωμάτιό μου, καθώς από όλα τα κορίτσια μονάχα μια μπορούσε να χορέψει στο ρυθμό και αυτή ήταν η κυρία Käser».

Η διοργάνωση χορών ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην εποχή του Μότσαρτ κι έτσι είχε την ευκαιρία να χορεύει συχνά. Επιπλέον, όταν ήταν νεότερος, η οικογένειά του διοργάνωνε χορούς στο σπίτι τους στο Σάλτσμπουργκ. Το 1773, η οικογένεια Μότσαρτ μετακόμισε από το σπίτι της οδού Getreidegasse, όπου γεννήθηκαν ο Βόλφγκανγκ και η αδερφή του Νανέρλ, στο Tanzmeisterhaus (το σπίτι του χοροδιδασκάλου).  Στα δωμάτια αυτά έμενε προηγουμένως ένας χοροδιδάσκαλος, ενώ υπήρχε και μια σχετικά μεγάλη αίθουσα στην οποία η οικογένεια διοργάνωνε χορούς (αλλά και συναυλίες και άλλες δραστηριότητες).

Το 1783, αφού μετακόμισε στη Βιέννη, ο ίδιος ο Μότσαρτ διοργάνωσε έναν χορό, παρά τον περιορισμένο χώρο του διαμερίσματος όπου ζούσε με τη γυναίκα του Κονστάνς (είχε μόνο τρία δωμάτια). Το γεγονός καταγράφεται σε ένα γράμμα που έστειλε στον Λεοπόλδο (22 Ιανουαρίου 1783):

«Την περασμένη εβδομάδα διοργάνωσα έναν χορό στα δικά μου δωμάτια –αλλά φυσικά οι νεαροί δανδήδες πλήρωσαν από 2 φλορίνια ο καθένας. Ξεκινήσαμε στις 6 το απόγευμα και τελειώσαμε στις 7 –τι; μόνο μια ώρα;- όχι, όχι- στις επτά το πρωί.»

Στο γράμμα αναφέρεται ότι ο χορός  διοργανώθηκε στα μεγάλα, άδεια δωμάτια που βρίσκονταν δίπλα στο διαμέρισμα του Μότσαρτ και είχε μεγάλη επιτυχία.

Με 24 γράμματα και όχι μόνο – Βιβλιοπαρουσίαση

Παρασκευή 5  και ώρα 19.00 στον πολυχώρο του βιβλιοπωλείου Παπασωτηρίου

«Επαγγέλματα που άντεξαν στο χρόνο» Δημήτρης Ταλιάνης και Πάνος Θεοδωρίδης.

Βιβλίο με αγάπη καρδιάς, κοντά στον άνθρωπο, στην ύπαιθρο και στο λαό. Δεν έχει να κάνει με το τοπίο και το παιχνίδισμα του φωτός, όπως τόσα άλλα λευκώματα, αλλά με την ψυχή του δουλευτή του ξύλου, του σίδερου, του χυμού του σταφυλιού που γίνεται «νέκταρ των Θεών» στην κάνναβα της Σαντορίνης. Αυτόν το δουλευτή της παράδοσης που τον έχει, σε στιγμή ανάπαυσης, στο καφενείο με τις ψάθινες καρέκλες, ενώ αναπολεί τη ζωή που πέρασε, μας τον δείχνει στη σελίδα 185 του τόμου. Και δίπλα αυτά τα λόγια από τον Πάνο Θεοδωρίδη: «Ισως αυτή να είναι και η μοίρα των επαγγελμάτων που χάθηκαν, χάνονται ή θα χαθούν. Να παραμείνουν ως ισχυρά σύμβολα, προκαλώντας σεβασμό για τις ώρες που δαπανήθηκαν από μια συλλογική προσπάθεια των κοινωνιών να υπάρξουν, να μεγαλώσουν, να προκόψουν και ν’ αλλάξουν. Έχουμε ταλέντο ν’ αγαπάμε αυτά ακριβώς τα πράγματα, που οι ίδιοι ακυρώνουμε …

Συναυλία με το Δημήτρη Ζερβουδάκη

Tην Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου Ώρα 21.30  στο Σπίτι πολιτισμού της ΦΕΞ

Συναυλία με το Δημήτρη Ζερβουδάκη

Καλεσμένος του Βαγγέλη Κοντόπουλου στο AvanX festival o Δημήτρης Ζερβουδάκης.

Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης γεννήθηκε, σπούδασε και κατοικεί μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος του Γυμνασίου φοίτησε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1985 όντας φοιτητής ασχολείται με το τραγούδι και τη μουσική ιδρύοντας μαζί με άλλους φοιτητές το συγκρότημα “Νέοι Επιβάτες”. Λίγο αργότερα η επιτυχία του συγκροτήματος ανοίγει το δρόμο στη δισκογραφία. Μία ανεξάρτητη παραγωγή που επιμελείται ο ίδιος ο Δημήτρης Ζερβουδάκης και με τίτλο του δίσκου “Σχετικά παράνομοι”, είναι η πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση.

Μετά τα τρία χρόνια ο Δημήτρης Ζερβουδάκης εκδίδει με την εταιρεία που συνεργάζεται και σήμερα, τη Minos , την πρώτη του προσωπική δουλειά με γενικό τίτλο “Ακροβάτης” που έχει θερμή ανταπόκριση και κατατάσσει τον νέο καλλιτέχνη σε μία σχολή ποιοτικού σύγχρονου ήχου. Ακολουθούν κάποια χρόνια που ο Δημήτρης Ζερβουδάκης υπηρετεί την θητεία του και αμέσως μετά συνεργάζεται σε συναυλίες και στο βινύλιο με τον Γ. Μαρκόπουλο. Το καλοκαίρι του 1988 συμμετέχει στο συναυλιακό πρόγραμμα του Γιώργου Νταλάρα και αμέσως μετά τον επιλέγει ο Ν. Μαμαγκάκης για 3 τραγούδια στο δίσκο “Μυστικά τραγούδια”. Τον Οκτώβρη του 1992 ο Δημήτρης Ζερβουδάκης κυκλοφορεί τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο “Από Μάρτη Καλοκαίρι” ενώ ήδη έχει αρχίσει η συνεργασία του με την Ελευθερία Αρβανιτάκη που συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία όλη τη χρονιά στον Απόλλωνα.

Στη συνέχεια, κυκλοφορούν οι επόμενοι δίσκοι «Έχε το νου σου», «Κλείσε τα μάτια σου και κοίτα», «Εδώ ξυπνούν τα όνειρα», «Πανσέληνη Χώρα», καθώς και συμμετοχές του σε δίσκους άλλων δημιουργών όπως του Γ. Μαρκόπουλου, Γιώργου Ζήκα, Γιώργου Καζαντζή. Στο άλμπουμ που μόλις κυκλοφόρησε με τίτλο «Το μέσα μου βουνό», ο Δημήτρης Ζερβουδάκης συνεργάζεται με το Σούλη Λιάκο (στίχοι-μουσικοί).

Το 2005 Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης συνάντησε την Μελίνα Κανά, τη Γιώτα Νέγκα και τη Μαρία Σπυροπούλου στο άλμπουμ του Μανώλη Γαλιάτσου ‘Του Μάγου τα παιχνίδια’ ( LM 036-2), όπου ερμηνεύει, σε μουσική του Γαλιάτσου, στίχους του Καρυωτάκη (‘Δρόμος’), του Φιλύρα (‘Οι Ερχόμενες’) και του ίδιου του συνθέτη (‘Παράξενο να μοιάζεις’ – ‘Όχι και να κλαίμε’ – ‘Ένας Μάγος πέρασε’). Ο δίσκος κυκλοφορεί από τη Libra Music.

To 2006 Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ύστερα από μια μακρόχρονη δισκογραφική πορεία επανέρχεται με τη νέα του δισκογραφική πρόταση “Στα χαμηλά και στα Ψηλά”. Στο δίσκο συμμετέχουν ο Παντελής Θεοχαρίδης και η Αλεξία Χρυσομάλλη. Ο Δίσκος κυκλοφορεί από την Polytropon.

Δισκογραφία

1989 Aκροβάτης (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

1992 Από Μάρτη καλοκαίρι (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

1994 Έχε το Νου σου (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

1996 Μια ζωή στην ίδια τάξη (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

1998 Κλείσ’ τα μάτια σου και κοίτα (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

2001 Πανσέληνη χώρα (ΜΥΛΟΣ-ΛΥΡΑ)

2001 Τα καλύτερα τραγούδια του (ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ)

2003 Το μέσα μου βουνό (ETERRA-UNIVERSAL)

2006 Στα χαμηλά και στα ψηλά (POLYTROPON)

Το πρόγραμμα του εξαμήνου πραγματοποιείται με την υποστήριξη των:

Κέντρο ξένων γλωσσών ΣΦΑΤΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΜΑΓΔΑ – ΤΕΚΤΩΝ Α.Ε. – ΜΕΤΑΞΙ ΤΣΙΑΚΙΡΗΣ – HOTEL ΑΓΡΙΑΝΗ – Συνεταιρισμός Θερμουδραυλικών ΥΔΡΩ COSMOS – Βιβλιοπωλείο ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ – Ζαχαροπλαστείο ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ – ΦΩΤΟΓΩΝΙΑ ΟΙΝΟΙ ΣΓΟΥΡΙΔΗ ΕΠΕ – Συντήρηση έργων Τέχνης – ΜΥΤΑΦΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ – WAVE

Σύγχρονη πειραματική μουσική σκηνή – ΕΝ ΑΜΑΞI (MEN in MAN)

Σάββατο 30 Ιανουαρίου και ώρα 12.00 στους δρόμους της πόλης

Μία ιδιότυπη video διάλεξη για τον ανθρωπομορφισμό σε συνδυασμό με live ηλεκτρονική μουσική, εναλλαγή εικόνων και performance μέσα σε μία νταλίκα.

Συμμετέχουν οι: Γιάννης Καραγιαννίδης, Θανάσης Μουτσόπουλος, Μιχάλης Αδάμης, Καίσαρας Βρεττός Ραμίρεζ.

Σάββατο 30 Ιανουαρίου και ώρα  12.00  με αφετηρία στη γέφυρα του ποταμού κόσυνθου.

Θα δοθούν περαιτέρω πληροφορίες για θεατές – επιβαίνοντες.

Πληροφορίες : 25410 25421       ——— Οργάνωση: ΦΕΞ – ΠΑΚΕΘΡΑ    —————     Συμμετοχή 5¤

Συμπόσιο Λαογραφίας ΙΙ «Επαγγέλματα και επαγγελματίες» τεχνική, λειτούργημα ή τέχνη

Η Φιλοπρόοδη Ένωση Ξάνθης οργανώνει το δεύτερο συμπόσιο Λαογραφίας στην Ξάνθη με θέμα:

«Επαγγέλματα και επαγγελματίες»τεχνική, λειτούργημα ή  τέχνη

Στόχος του συμποσίου η έρευνα, καταγραφή και τεκμηρίωση ενός πολύτιμου υλικού που θα χρησιμεύσει στην καλύτερη γνωριμία με τον τόπο μας.

Αξιοποιώντας τις έως τώρα έρευνες, δημοσιεύσεις και κάθε είδους παραγωγές, η ΦΕΞ οργανώνει και υλοποιεί στο Λαογραφικό μουσείο μια έκθεση με θέμα η επιχειρηματικότητα στην Ξάνθη στις αρχές του 20ου αιώνα.

Με το συμπόσιο θέλουμε να δημοσιοποιήσουμε και αν αξιοποιήσουμε και το νέο υλικό που θα προκύψει από τις εργασίες του.

Το αποτέλεσμα του συμποσίου θα αποτελέσει μέρος του εποπτικού υλικού του μουσείου καθώς και το υλικό των δύο από τους οκτώ καταλόγους του Μουσείου. Η δράση υλοποιείται με δωρεά από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»

Βιβλιοπαρουσίαση – Με 24 γράμματα και όχι μόνο

Πέμπτη 28  και ώρα 20.00  στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Η ΦΕΞ, το Βιβλιοπωλείο Τζελέπη και οι εκδόσεις Μεταίχμιο παρουσιάζουν το νέο μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα

Η αναπαράσταση

Η θεατρική ομάδα της ΦΕΞ «οδός ονείρων», σαν σε μια ραδιοφωνική εκπομπή, θα προσπαθήσει ν’ αναπαραστήσει εικόνες, συνομιλίες, γνωστούς μας τόπους,…

Η συγγραφέας θα μας συνοδέψει σ’ αυτό το – ραδιοφωνικό – ταξίδι και θα συνομιλήσει με το κοινό για το νέο της βιβλίο.

Η εκδήλωση θα μεταδίδετε από στο Ράδιο Ξάνθη 93,5 και στο διαδίκτυο http://www.fex.org.gr/radio

Το βιβλίο

Ο συγγραφέας Ανδρέας Παράσχος εξαφανίζεται. Έναν χρόνο μετά, ένας φίλος του ακαδημαϊκός αρχίζει να γράφει τη βιογραφία του.Μέσα από μαρτυρίες συγγενών και φίλων, αλλά και από μια σειρά επιστολών που είχε ανταλλάξει ο Παράσχος με την ομότεχνή του Έλλη Στεργίου, ανασυντίθεται σταδιακά η πορεία του προικισμένου πεζογράφου που αναμετριέται με τη ζωή όπως αναμετριέται με τις λέξεις, τα κείμενα, τις ιδέες.Ένα μυστήριο μοιάζει ωστόσο να καλύπτει τις έρευνες του βιογράφου.Ο αναγνώστης περιπλανιέται στην Ξάνθη των πλούσιων καπνεμπόρων, των πομάκικων χωριών και των θρησκευτικών και κοινωνικών αντιθέσεων, στη Σαμοθράκη, στο Παρίσι και στο Βερολίνο, αλλά κυρίως στις εσωτερικές διαδρομές του Ανδρέα Παράσχου.Είναι όμως δυνατό να ανασυσταθεί μια ζωή μέσα από σπαράγματα και αφηγήσεις τρίτων;Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μυθοπλασία;Μπορεί η γλώσσα σήμερα να σημάνει τον κόσμο;

Η συγγραφέας

Η Λίλα Κονομάρα γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα. Σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία στο Παρίσι και εργάστηκε αρκετά χρόνια ως καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και παράλληλα ασχολήθηκε με τη μετάφραση.

Ως λογοτέχνης πρωτοεμφανίστηκε το 2002 με το βιβλίο “Μακάο”, για τοοποίο τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα τουπεριοδικού “Διαβάζω” το 2003. Το 2004 εξέδωσε το μυθιστόρημα «Τέσσερις εποχές –Λεπτομέρεια» και το 2005 το παιδικό μυθιστόρημα ¨Στις έντεκα και έντεκα ακριβώς!».

Σελίδες Λαογραφίας Ξάνθης «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης»

Τρίτη 26 Ιανουαρίου και ώρα 20.30 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Στα πλαίσια του προγράμματος Σελίδες Λαογραφίας Ξάνθης η ΦΕΞ παρουσιάζει τα «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης»

Η Κική Χριστοδούλου, ιστορικός τέχνης & μουσειολόγος, επιμελείται του προγράμματος. Σκοπός του είναι η καταγραφή, μελέτη και τεκμηρίωση των στοιχείων που θα συμβάλουν στην ανάγνωση της ιστορίας της πόλης μέσω του Ιστορικού & Λαογραφικού Μουσείου Ξάνθης.

Η ενότητα «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης» αποτελείται από δύο μέρη

«καθ’μερινές και σκόλες» η ζωή στην επαρχία Ξάνθης στις αρχές του 20ου αιώνα.

«Λαογραφικά και γλωσσικά στοιχεία της παληάς Ξάνθης»

Ένας μικρός θησαυρός της τοπικής παράδοσης και της νεότερης ιστορίας της πόλης.

Από τις πρώτες και σημαντικές προσπάθειες μεμονωμένων ανθρώπων, έως στην ίδρυση της λαογραφικής εφορίας. Από την πραγματοποίηση του μουσείου έως και τη σημερινή του μορφή στην ψηφιακή εποχή.

Το αποτέλεσμα της παρουσίασης αυτής είναι ένας από τους οκτώ καταλόγους του Μουσείου και η βάση πληροφοριών όπου ο επισκέπτης μέσω της οθόνης αφής θα μπορεί να ξεναγηθεί και να πληροφορηθεί σχετικά. Η δράση υλοποιείται με δωρεά από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»

Θρακικές Λαογραφικές εορτές – Αποκριές… κάθε μέρα στην Ξάνθη Κάθε μέρα στη ΦΕΞ

Οι αποκριές -  Θρακικές λαογραφικές εορτές – Ξανθιώτικο Καρναβάλι, για την Ξάνθη σημαίνουν πολλά.

Για τον καθένα βέβαια και κάτι άλλο.

Η ΦΕΞ οργάνωσε και προτείνει μια σειρά από εκδηλώσεις όπου μπορεί κανείς να δει τις Αποκριές στο χώρο και το χρόνο. Από το μύθο, στην σύγχρονη σκληρή επαγγελματική πραγματικότητα. Από το δρώμενο στη performance . Από τις μουσικές στα καλντερίμια, στις μελωδίες του Mozart στην αυλή του αυτοκράτορα ως  και στη σύγχρονη πειραματική μουσική.

Περισσότερες από 30 εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους, σ’ ένα κλίμα διασκέδασης αλλά και εκπαιδευτικής εμπειρίας.

Καλές απουκριές στην Ξάνθη!!!

Μην ξεχνάτε από αυτό το Σάββατο έως το επόμενο

Σεμινάριο Φωτογραφίας

Το εργαστήριο φωτογραφίας της ΦΕΞ οργανώνει ένα διήμερο σεμινάριο φωτογραφίας με την Ντένια Παναγάκη

Ημέρες και ώρες σεμιναρίου: Σάββατο 23 και ώρα 19.00 – Κυριακή 24 και ώρα 11.00

Συναυλία με το τρίο «Ανοιχτές Θάλασσες»

Σάββατο 23 Ιανουαρίου και ώρα 21.00 στο σπίτι πολιτισμού ΦΕΞ

Το τρίο «Ανοιχτές θάλασσες», είναι ο Γιάννης Γιακουμάκης κλασική κιθάρα & loops, η Ματίνα Μάστορα στο τραγούδι και ο Βαγγέλης Κοντόπουλος στο κοντραμπάσο.

Φιλική συμμετοχή Τάκης Βούης

Στο προγράμματα των εμφανίσεων τους, εκτός από τα κομμάτια που είναι γραμμένα από τους ίδιους τους μουσικούς του trio, είναι ενταγμένα και πολύ γνωστά τραγούδια από τον χώρο της λαϊκής και παραδοσιακής μας μουσικής, που διασκευασμένα με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, χρησιμοποιώντας εντυπωσιακές τεχνικές και ήχους από την ροκ και τζαζ μουσική, μετατρέπονται σε σύγχρονες μουσικές εικόνες. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικούς τίτλους: «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Τα ματόκλαδα σου λάμπουν», «Τζιβαέρι», «Γιάννη μου το μαντήλι σου» κα.

Κινηματογραφική Λέσχη της ΦΕΞ – Αφιέρωμα ο μύθος του Ορφέα

Από το αρχείο της ΦΕΞ ένα αφιέρωμα στο μύθο του Ορφέα.

Η κινηματογραφική Λέσχη και το θεατρικό εργαστήρι της ΦΕΞ παρουσιάζουν 10 ταινίες που οι δημιουργοί τους εμπνευστήκαν από το μύθο του Ορφέα. Από τα Παρισινά καφέ του Jean Cocteau στον Αμερικάνικο νότο του Tennessee Williams και από την σκληρή Ελλάδα του Νίκου Κούνδουρου στη Βραζιλία του Marcel Camus.

Κυριακή 24 Ιανουαρίου και ώρα 11.30 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Προβολή των ταινιών του Jean Cocteau «Orphée» και «Le sang d’ un Poete»

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου και ώρα 21.00 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Προβολή της ταινίας του Marcel Camus «Orfeu Negro» του 1959 με τους Breno Mello, Marpessa Dawn, Marcel Camus.

Από την Κυριακή 24 Ιανουαρίου έως και Σάββατο 13 Φεβρουαρίου στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης (κυκλοφορεί αναλυτικό πρόγραμμα)

Τρίτη 26 Ιανουαρίου και ώρα 20.30 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Σελίδες Λαογραφίας Ξάνθης «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης»

Στα πλαίσια του προγράμματος Σελίδες Λαογραφίας Ξάνθης η ΦΕΞ παρουσιάζει τα «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης»

Η Κική Χριστοδούλου, ιστορικός τέχνης & μουσειολόγος, επιμελείται του προγράμματος. Σκοπός του είναι η καταγραφή, μελέτη και τεκμηρίωση των στοιχείων που θα συμβάλουν στην ανάγνωση της ιστορίας της πόλης μέσω του Ιστορικού & Λαογραφικού Μουσείου Ξάνθης. Η ενότητα «Λαογραφικά στοιχεία Ξάνθης» αποτελείται από δύο μέρη

v «καθ’μερινές και σκόλες» η ζωή στην επαρχία Ξάνθης στις αρχές του 20ου αιώνα.

v «Λαογραφικά και γλωσσικά στοιχεία της παληάς Ξάνθης»

Το αποτέλεσμα της παρουσίασης αυτής είναι ένας από τους οκτώ καταλόγους του Μουσείου και η βάση πληροφοριών όπου ο επισκέπτης μέσω της οθόνης αφής θα μπορεί να ξεναγηθεί και να πληροφορηθεί σχετικά. Η δράση υλοποιείται με δωρεά από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου και ώρα 11.00 στη γέφυρα του ποταμού Κόσυνθου

Ιστορικοί περίπατοι – Ξάνθη, Παλιά πόλη

Στη διάρκεια των περιπάτων, αναπτύσσεται ένας διάλογος για την ιστορία, τις ιδιαίτερες τεχνικές, την εξέλιξη και την παρουσία κάθε μορφής τέχνης στο ανθρώπινο περιβάλλον.

Πληροφορίες για συμμετοχή στο τηλ. 25410 25421.

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου και ώρα 20.00 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης

Με 24 γράμματα και όχι μόνο – Βιβλιοπαρουσίαση – Η αναπαράσταση

Η ΦΕΞ, το Βιβλιοπωλείο Τζελέπη και οι εκδόσεις Μεταίχμιο παρουσιάζουν το νέο μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα.

Μια περιπλάνηση στην Ξάνθη των πλούσιων καπνεμπόρων, των πομάκικων χωριών και των θρησκευτικών και κοινωνικών αντιθέσεων, στη Σαμοθράκη, στο Παρίσι και στο Βερολίνο, αλλά κυρίως στις εσωτερικές διαδρομές του συγγραφέα Ανδρέα Παράσχου που διαμορφώνουν μια περιπετειώδη ζωή και ένα σημαντικό συγγραφικό έργο.

Σάββατο 30 Ιανουαρίου και ώρα 12.00 στους δρόμους της πόλης –

Σύγχρονη πειραματική μουσική σκηνή

ΕΝ ΑΜΑΞI (MEN in MAN)

Μία ιδιότυπη video διάλεξη για τον ανθρωπομορφισμό σε συνδυασμό με live ηλεκτρονική μουσική, εναλλαγή εικόνων και performance μέσα σε μία νταλίκα.

Συμμετέχουν οι: Γιάννης Καραγιαννίδης, Θανάσης Μουτσόπουλος, Μιχάλης Αδάμης, Καίσαρας Βρεττός Ραμίρεζ.

Θα δοθούν περαιτέρω πληροφορίες για θεατές – επιβαίνοντες.

Οργάνωση: ΦΕΞ – ΠΑΚΕΘΡΑ